Peter Mangel Schots is schrijver, dichter en vertaler.

In 2016 debuteerde hij met de dichtbundel We zijn er nog allemaal. Hij werkt momenteel aan een tweede bundel en een roman. Ondertussen brengt hij zijn teksten op het podium.

Peter is ook tekstredacteur en docent creatief schrijven en poëzie.

Andere media waar je hem kunt vinden: Facebook - Twitter - LinkedIn

Het klopt niet

Gepost op: 16/10/17

Er klopt iets niet aan de dag. Een laatnamiddagwandeling over de Hagelandse hoogvlakten, de zon die zomerse warmte afgeeft, maar laag staat en verblindend zwarte vlekken maakt die eigen zijn aan de winter. Ik word buiten de tijd geplaatst, zoals een zonsverduistering overdag donkerte geeft, zo lijkt dit een laat zomeravondlicht te zijn, terwijl het nog geen vijf uur is. Er klopt niks van, de boer staat de warmte uit de lucht te kijken en fluit zijn twee honden terug. Dat we ervan moeten... Lees Meer


Plannen

Gepost op: 03/10/17

Die ochtend in de Brusselsestraat. Ik zie vanop een afstandje drie werkmannen, jonge gasten nog, rond een grote balk staan. Geen houten balk, eerder een pak isolatiemateriaal of iets anders dat nogal onhandig te tillen valt. De balk is zowat twee meter lang en dertig centimeter breed. Wat gedaan? Uiteindelijk pakt de dapperste van de drie het pak op. Na wat manoeuvreren laat hij het op zijn knie steunen en vervolgens gaat het hup, tot in zijn armen. Het pak zwaait even vervaarlijk naar links... Lees Meer


We zijn er nog allemaal - op reis met de minister

Gepost op: 17/07/17

Bij het begin van de vakantie gaf cultuurminister Sven Gatz enkele collega’s een dichtbundel cadeau (lees het hier). Het was bijzonder fijn om te horen dat mijn We zijn er nog allemaal in de reiskoffer van Bart Tommelein beland is.

Perfecte keuze.

Ik wens hem veel leesplezier, beginnend met EEN OOSTZEE, dat zich zomaar op het strand van... Lees Meer


Out of sync

Gepost op: 29/06/17

Ik liep de voorbije dagen door de regen in korte T-shirtmouwen en wanneer de zon het blauw uit de lucht deed smelten, trok ik een warme jeans aan. Ik botste tegen mensen op en zij tegen mij. Het leek alsof mijn leven niet synchroon verliep met de tijd, alsof ik elders en nergens was.

De tijd… Ik lees het fascinerende Schaduw en vuur van collega en copain Dimitri Bontenakel waarin de vijf aktes omgekeerd chronologisch worden verteld, van 2042 tot 1982. Lees Meer


Ik heb vannacht een ridder gezet

Gepost op: 06/06/17


Vanochtend moest ik bellen – mocht ik niet vergeten. Het schoot me gisteren te binnen net voor ik in slaap viel. Ik wist ook dat ik het zeker wél zou vergeten zonder herinnering. Er zijn vast technologische hulpmiddelen, digitale agenda’s, alarmen en andere geluiden op de smartphone die er kunnen voor zorgen dat er vanochtend letterlijk een belletje zou gaan rinkelen, maar ik had geen zin om het uit te zoeken. Dus deed ik wat ik vroeger als kind deed: ‘een... Lees Meer


Nieuwe kleren

Gepost op: 07/02/17


Vannacht was ze weer bij me. Dat is op zich niet zo gek: mijn grootmoeder en mijn vader zijn in mijn dromen wel vaker opnieuw bij mij. Maar dit keer was het vreemd. Terwijl zij doorgaans haar rol van vroeger weer opneemt, zat ze nu stil op een stoel. Ik wist dat ze dood was, dat het slechts een restbeeld van mijn grootmoeder was. Maar de anderen die er waren, die goed genoeg wisten dat ze er niet meer was, die verweten mij dat ik haar verjaardag was vergeten (recent, op 18 januari).... Lees Meer




Nieuwsarchief